sobota, 12 lutego 2011

Debel

Tenis: gra w debla



Gdyby Federer i Agassi stanęli po jednej stronie kortu, byliby prawdopodobnie bezsilni wobec doświadczonych deblistów. Dlaczego? Ponieważ gra w debla to zupełnie co innego niż gra jeden na jeden.

Spójrzmy prawdzie w oczy: gdyby najlepsi tenisowi debliści byli równie dobrzy, jak najlepszy gracze singlowi, nie graliby w debla. Gra jeden na jeden przynosi więcej rozgłosu i więcej pieniędzy. Jednak nie znaczy to, że każdy dobry tenisista potrafi grać debla. Debel to gra drużynowa - a drużyna to coś więcej niż 2 x indywiduum.
Podstawową sprawą przy grze w debla jest dobór partnera. Sukces na tym polu jest równoznaczny z zamaskowaniem twoich podstawowych słabości - dobry partner to taki, który stanowi twoje uzupełnienie. Jeśli dobrze serwujesz, ale słabo odbierasz serwy, wybierz kogoś kto może ci w tej sprawie pomóc. Ty i twój partner musicie pasować do siebie nie tylko pod względem tenisowych umiejętności - równie ważna jest psychika. Kłótnia na korcie to oddanie gry przeciwnikom. Ponieważ trudno o idealną współpracę, zazwyczaj jeden z graczy ma nieco więcej kontroli niż drugi. Ważne jest, abyście byli zgodni co do tego, który z was ma pełnić tę rolę. Zazwyczaj gracz dominujący stoi bardziej z tyłu kortu i podejmuje decyzje. Nieustanna komunikacja jest tu kluczem do sukcesu.
Najważniejsze piłki w deblu to serwis i odpowiedź. Staraj się o dobry serw już przy pierwszej próbie - przy drugiej próbie przeciwnik nabierze pewności siebie i będzie gotowy na bardziej agresywną odpowiedź. Pierwszy serw, nawet wolniejszy, nie spotka się z tak ostrym odbiorem. Jeśli natomiast serwuje przeciwnik, staraj się odebrać piłkę ostrożnie: gdy masz dwóch przeciwników, twoja szansa na natychmiastowe zdobycie punktu jest mniejsza i szkoda ryzykować popełnienie błędu. Jeśli czujesz się na siłach, staraj się posłać piłkę raczej w stronę gracza serwującego niż jego partnera - ten tylko na nią czeka.
Skuteczną taktyką jest stopniowe, ale stanowcze dążenie do zdobycia kontroli nad siatką, przez przesuwanie się do przodu, gdy tylko jest to możliwe. Taka strategia jest nie tylko wydajna z punktu widzenia techniki, ale wywołuje u przeciwników również napięcie psychologiczne - poczucie bycia w defensywie. Aby zapobiec przejęciu siatki przez przeciwnika, staraj się grać długie piłki. Tę taktykę warto jest omówić z partnerem przed meczem - zwłaszcza, jeśli gracie razem po raz pierwszy.



piątek, 11 lutego 2011

Łokieć

Łokieć tenisisty




Łokieć tenisisty to zmora wszystkich miłośników gry na kortach - zwłaszcza, ale nie tylko tych w średnim wieku. Jego leczenie jest powolne i wymaga zawieszenia treningów.

Przypadłość zwana „łokciem tenisisty" to tak naprawdę zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej, spowodowane intensywna pracą nadgarstka. Schorzenie to dotyczy nie tylko tenisistów - często cierpią na nie również wioślarze, skrzypkowie oraz osoby, które pracują z klawiaturą. Przyczyną jest prawdopodobnie zniszczenie ścięgna łączącego mięsień prostownik promieniowy krótki nadgarstka z kością, ale jak do tego dochodzi - nie wiadomo. Być może jest to efekt skurczu, być może - gwałtownego zmiany układu sił jaka ma miejsce po uderzeniu rakietą piłki. Inna teoria głosi, że ból jest wynikiem intensywnych drgań jakie rakieta przekazuje do ramienia. Gdyby to było prawdą, to łokieć tenisisty częściej doskwierałby graczom używającym nowoczesnych rakiet niż staromodnych rakiet drewnianych, które tłumią drgania.
Leczenie tej kontuzji zabiera wiele czasu, a jeśli stan zapalny jest poważny, konieczne może być zupełne unieruchomienie nadgarstka na pewien czas. W początkowej fazie wystarczyć może dłuższa przerwa w treningach połączona ze stosowaniem kojąco-chłodzących maści lub okładów z lodu (10-15 minut 5-6 razy dziennie). Niestety - większość graczy ignoruje pierwsze oznaki urazu, a działanie podejmuje dopiero gdy ból po zewnętrznej stronie łokcia jest już ostry lub gdy pojawi się obrzęk. Częstym symptomem jest również znaczne osłabienie nadgarstka, utrudniające wykonywanie codziennych czynności.
Prawdopodobieństwo wystąpienia urazu jest większe przy:
- niepoprawnej technice bekhendu,
- stosowaniu rakiety ze zbyt wąską rączką,
- stosowaniu rakiety bardzo twardej,
- zbyt silnym napięciu naciągu,
- częstej grze w deszczu (mokre piłki są cięższe).
Ból może pojawić się nagle (po mocniejszym uderzeniu) lub stopniowo, w ciągu 1-3 dni po dużym wysiłku nadgarstka.
Jak uniknąć tej kłopotliwej i bolesnej kontuzji? Decydujące znaczenie mają dwa czynniki: prawidłowa technika gry oraz odpowiedni dobór rakiety. Rakieta nie powinna być zbyt lekka, a rama zbyt sztywna. Główka nie powinna być zbyt ciężka w stosunku do całości rakiety.



wykop.pl
Delicious
Ciekawy artykuł? Poleć go znajomym!

czwartek, 10 lutego 2011

streching

Stretching tenisisty



Zakres ruchów tenisisty w czasie meczu znacznie wykracza poza te, jakie wykonujemy na co dzień. O skuteczności na korcie decyduje nie tylko siła i szybkość, ale również elastyczność.

W rozciąganiu są różne szkoły i techniki. Jednym z nich jest rozciąganie aktywne izolowane, polegające na tym, by przez bardzo krótki czas (około 2 sekund) napinać mięsień przeciwny do rozciąganego. Krótki czas pracy ma na celu ominięcie odruchu wrzeciona mięśniowego, które przy naciągnięciu reaguje oporem, aby chronić mięsień przed zerwaniem. Odruch ten jest oczywiście bardzo zdrowy, ale przy kontrolowanym stretchingu jest zbędny - jeśli ćwiczymy rozsądnie, to zerwanie mięśnia nie stanowi zagrożenia, a obronne spięcie utrudnia tylko osiągnięcie pożądanego celu. W rozciąganiu aktywnym izolowanym unika się tej reakcji minimalizując czas rozciągania i powtarzając odpowiednie napięcie po kilkanaście razy.
Jak wykorzystać tą metodę w treningu tenisowym? Poniżej znajdziesz przykłady ćwiczeń rozciągających główne grupy mięśni nóg. Wykonuj je co najmniej 3 razy w tygodniu (jeden stretching zajmie ci zaledwie około 5 minut) kiedy twoje mięśnie są rozgrzane - po meczu, treningu lub krótkim (10-15 minut) joggingu. Do ćwiczenia najlepiej wykorzystać taśmę do rozciągania. Można ją jednak zastąpić paskiem, grubą liną bądź ręcznikiem.
Rozciąganie łydek
Usiądź na ziemi z prostymi nogami wyciągniętymi przed siebie. Wyprostuj kolana i staraj się trzymać proste plecy. Stopy są złączone. Zaczep taśmę o nasady palców stóp i przyciągnij palce do siebie. Utrzymaj rozciągnięcie przez 2 sekundy, po czym rozluźnij. Powtórz 10-15 razy.
Odwodziciel uda
Połóż się na plecach. Lewą nogę trzymaj wyprostowaną i rozluźnioną na ziemi, a prawą unieś do góry pod kątem 90º do podłoża. Zaczep taśmę o stopę prawej nogi i używając lewej ręki przenieś ją maksymalnie w lewo, ale nie pozwól stopie dotknąć ziemi. Prawe ramie połóż z boku, ułatwiając sobie utrzymanie równowagi. Na dwie sekundy odepchnij podeszwę prawej stopy jak najdalej od siebie. Powtórz 10-15 razy, po czym wykonaj to samo z drugą nogą.
Przywodziciel uda
Ćwiczenie podobne do poprzedniego. Połóż się na plecach. Lewą nogę trzymaj wyprostowaną i rozluźnioną na ziemi, a prawą unieś do góry pod kątem 90º do podłoża. Zaczep taśmę o stopę prawej nogi i używając prawej ręki przenieś ją maksymalnie w prawo, ale nie pozwól stopie dotknąć ziemi. Lewe ramie połóż z boku, ułatwiając sobie utrzymanie równowagi. Na dwie sekundy odepchnij podeszwę prawej stopy jak najdalej od siebie. Powtórz 10-15 razy, po czym wykonaj to samo z drugą nogą.
Mięsień czworogłowy
Połóż się na brzuchu. Lewą nogę trzymaj wyprostowaną na ziemi, Prawą zegnij w kolanie i zaczep taśmę o stopę. Odrywając udo od podłoża i ciągnąc za taśmę przybliżaj prawą stopę do pleców. Poczujesz, jak prawy kolec biodrowy dociska się do ziemi. Utrzymaj rozciąganie na 2 sekundy, po czym rozluźnij. Powtórz 10-15 razy, po czym wykonaj to samo z drugą nogą.

Czytaj więcej:

stroj tenisowy

Buty i strój tenisowy




Dobór obuwia i stroju jest sprawą indywidualną, która zazwyczaj zależy od pieniędzy, jakie jesteśmy w stanie zainwestować. Zanim jednak dokonamy zakupu, powinniśmy się dobrze zastanowić, ponieważ to dzięki temu wyposażeniu będziemy odczuwać większą przyjemność z gry lub wręcz przeciwnie.

Obuwie
Dobór obuwia do gry w tenisa jest równie ważny, jak dobór rakiety. Należy wyselekcjonować obuwie, które zapewnia trwałe oparcie stopom, jest wygodne, miękkie oraz lekkie. Podjęcie decyzji o zakupie może okazać się trudniejsze niż się spodziewaliśmy, dlatego polecam konsultację ze specjalistą. Buty powinny być dobrze dopasowane do stopy. Ważne jest również, aby dawały silne oparcie w kostce, ponieważ podczas gry powstają duże obciążenia w tym obszarze. Przy zakupie należy pamiętać o tym, na jakiej nawierzchni będziemy grać, ponieważ różne jej rodzaje wymagają doboru odpowiedniego rodzaju podeszew. Na korty ziemne i asfaltowe wskazane są buty o podeszwie antypoślizgowej i odpornej na ścieranie. Na korty trawiaste najlepsze będą buty z podeszwą z protektorami. Jeśli gramy na hali najczęściej wymagane jest obuwie z gładką podeszwą (zgodnie z regulaminem). Jeśli gra się w tenisa często, warto zaopatrzyć się w dwie pary butów. W razie potrzeby jedne mogą się przewietrzy lub wyschnąć. Być może druga para przyda się również do gry na różnych nawierzchniach.
Strój
Wybierając strój pamiętajmy, że ma on być przede wszystkim wygodny i wykonany z dobrego materiału. Dzięki temu będziemy mięli większą przyjemność z gry, a strój tak szybko się nie zniszczy.
Tradycyjnie strój tenisisty powinien być biały. Jednak organizatorzy turniejów w większości odchodzą od tej zasady. Jednym z niewielu turniejów, podczas którego zawodnik musi mieć na sobie strój z przeważającą ilością koloru białego jest Wimbledon.
Strój męski składa się z koszulki z kołnierzykiem lub bez oraz z szortów, których długość się zmienia. Podczas turniejów zawodnik nie powinien grać w dresie.
Strój damski składa się z bluzki lub kamizelki -z kołnierzem lub bez, szortów bądź spódnicy albo z sukienki do tenisa. Obecnie coraz więcej zawodniczek w ciepłe dni preferuje grę w sukience.
Ważnym elementem stroju są również skarpetki. Frotowe nadają się najlepiej, ponieważ podtrzymują nogę w kostce, a także chronią przed zimnem. Noszenie skarpet jest konieczne, gdyż inaczej zawodnik będzie narażony na otarcia stopy i różnego rodzaju infekcje.
Zawodnik powinien także posiadać dres, który przydaje się przede wszystkim do treningu gdy jest chłodno. Jak już wspomniałam, podczas meczu, na turnieju nie powinno się zakładać dresu, gdyż uznaje się to za niestosowne.
W słoneczne dni bardzo przydatna jest czapka lub daszek. Chroni ona głowę przed przegrzaniem, a daszek ułatwia granie pod słońce.

wykop.pl
Delicious
Ciekawy artykuł? Poleć go znajomym!

środa, 9 lutego 2011

wolej-czesc druga

Volley, część druga


Volley, część druga - W tym filmiku Gilad Bloom prezentuje zarówno fore…
Volley, część pierwsza

wolej-podstawy


wtorek, 8 lutego 2011

Sprzet tez dla ciebie

Babolat Pure Drive RODDICK GT 2010 - narzędzie mistrza



Fanom tenisa, Andy'ego Roddicka przedstawiać nie trzeba. Ten amerykański zawodnik słynie z silnego, skutecznego stylu gry. Jednak by siła i zdecydowanie przekładały się na celność zagrań, potrzebny jest odpowiedni sprzęt. Dlatego powstała rakieta Babolat Pure Drive RODDICK GT 2010.

Konstrukcja rakiety została sprawnie przemyślana. Inżynierzy Babolata byli otwarci na wszelkie wskazówki, dlatego wszystkie parametry zostały wybrane przez Andy'ego Roddicka. Doświadczenie zwycięzcy US Open w połączeniu z najnowocześniejszą technologią zaowocowało stworzeniem sprzętu z najwyższej półki. Ze względu na technikę gracza, mamy do czynienia z rakietą idealną dla zawodników turniejowych, dysponujących dużą siłą fizyczną. Jej charakterystyka idealnie łączy się z kontrolą. Udoskonalony o nowy rewolucyjny materiał - Graphite Tungsten (GT).
Grafit Tungsten - tworzywo użyte w ramie rakiety nadaje jej dodatkową sztywność i stabilność. Rakieta jest bardziej stabilna w grze od poprzedniego modelu. Przeznaczona dla dobrze grających zawodników poszukujących rakiety generującej doskonałą rotację i pozwalającej zagrywać mocne, celne piłki. Pozwala na zagranie solidnego woleja.

# Technologie: GT - Graphite Tungsten - zmiana w konstrukcji rakiety przez połączenie włókien grafitu z innowacyjnym materiałem wysokiej technologii. Dzięki temu Pure Drive jest bardziej stabilny i daje zawodnikom więcej kontroli.
# Cortex system - aktywny filtr wibracji. Pozostawia drgania dające kontrolę gry, minimalizuje niebezpieczne dla łokcia
# Woofer - technologia gromet dająca o 25% dłuższy czas kontaktu między rakietą i naciągiem. Więcej kontroli i komfortu gry.

CECHY PRODUKTU
Powierzchnia główki 645 cm2
Waga 315 g
Długość 68,5 cm
Materiał Graphite Tungsten
Balans 31,5 cm
Ilość strun 16x19
Naciąg Nie
Siła naciągu 25-28 kg
Pokrowiec T


Galeria artykułu
a Konkursy Spotk